Vroeg in de haven, het is mooi weer. We gaan de boten te water laten. Rond het middaguur is de Crosser aan de beurt:






We varen naar Krommenie, De vlaggen van de ZO en de Doerakclub in top:

De vierweken periode is voorbij!
Woensdag en donderdag heb ik de boot in de antifouling gezet. Een hoop werk en het stinkt wel vreslijk, maar het zit er mooi strak op.
Vrijdag de laatste hand gelegd aan de inrichting.
Als eerste hebben we de kuip leeggehaald en opgeruimd:

Verder zitten de banken er weer in, mooi gelakt en vastgezet met koperkleurige schroeven:

De gordijnen hangen er in en de boel is uitgesopt:

De boot ligt hoog en droog in de loods. Imiddels is het berghout blauw geschilderd en is Jeroen volop bezig met het wit schilderen van de kajuit. Ik heb me meer geconcentreerd op het schuren van het houtwerk.
De kuipbank had ik eerst aan boord geschuurd, maar van de week hebben we toch besloten om ze er toch uit te schroeven om ze thuis af te lakken.
Een grappig detail, de oude banken zijn nog origineel, want er staan nog allerlei merktekens op:
Ondertussen is ook het plaatsnaambordje af, en zeg nou zelf, het is er aardig van opgeknapt:
In de loods hebben we ook hard gewerkt. Van het weekend was het er niet uit te houden zo heet, maar toch is er al wat geschilderd:
De week ervoor is geheel gebruikt voor het schuren van diverse onderdelen:
En ook thuis hebben we de nodige vorderingen gemaakt, want de planken van de voorkuip staan in 6 lagen lak. De voorste plank is vervangen, maar de anderen waren nog helemaal gaaf, dus die kunnen er zo weer in. op de foto staan nog iets minder lagen lak, maar ondertussen zijn het er echt 6.
De voorbank is van mahony, maar is in een grijs verleden een keer donkerder gebeitst. Alle oude lagen zijn er afgeschuurd en toen kwam de originele kleur weer min of meer terug. De bank is er echt van opgeknapt.
en dit is dus de voorkuip, waar de bank straks weer in moet:
Intussen is het hier alweer opgeschilderd.

Nog ongeveer anderhalve week te gaan, en er is nog genoeg te doen!
Nu de boot in de loods ligt was het mogelijk om het plaatsnaambordje eraf te halen zonder een nat pak te halen. Vanavond ben ik het bordje te lijf gegaan om het een derde plaatsnaam te geven. Aan de achterzijde zijn nog de resten van de eerste eigenaar te zien. In de lak zie je nog Zaandam....
Eerst heb ik de letters eraf gepeuterd. Dan zie je dat de boel behoorlijk verkleurd is en dat er zonder stikkers dus nog steeds Lelystad staat. Vervolgens heb ik met mijn fijne nieuwe schuurapparaat en mijn alien-oordoppen de boel eens flink opgeschuurd. Na een kort avondje werk hebben we het volgende resultaat:


Morgen of overmorgen ga ik op letterjacht om in een mooi lettertype "krommenie" te gaan kopen. Daarna mag Jeroen lakken en gaan we de letters erop zetten. Wordt vervolgd.
Dit weekend zijn we beide dagen in de haven geweest. De winterstalling was ten einde en dan wordt eenieder opgeroepen om te komen helpen bij het te water laten van de schepen. met behulp van machines maar zeker ook menskracht is de loods geheel leeggehaald.

Vervolegens hebben we met een behoorlijk kleinere groep nog een viertal boten, waaronder de onze uit het water gehaald. Achteraf was dat maar goed ook, want ook iedereen eruit te krijgen hebben we zondag tot half zeven moeten doorwerken.
Hier gaan we eruit.
Afspuiten:

Stempels plaatsen:
en rijden maar:

Voor de komende vier weken staan we hier:
Vanaf het voordek is het een leuk gezicht om de lege loods in te kijken. De volgende dag is alles weer volgebouwd.
Terwijl ik help bij het lichten van de andere boten is Jeroen direct aan het plamuren geslagen. We willen de roestplekjes op de kajuit aanpakken. Overal hoor je geschuur en gekrab van mensen wiens boot inmiddels binnen is gehaald.
Al met al een druk maar gezellig weekend.
Kort gelden hebben we de accu opnieuw opgeladen want die gaf na een lange niet al te koude winter geen sjoege meer. In twee dagen tijd heeft de oplader hem weer goed weten te vullen.
Helaas wilde de motor nog niet starten. De accu is nog goed, dat hebben we laten controleren. De aardige heren van Startservice Zaanstad wisten ons te melden dat het dan waarschijnlijk aan de dynastart zou liggen. Die konden ze ook wel nakijken, maar dan moest hij er 'even' uitgehaald worden. Samen met het startrelais uiteraard.....
We hebben eerst maar eens wat foto's gemaakt en de boel gemerkt:


Toen de aansluitingen nagetekend op papier en vervolgens blijmoedig de boel losgeschroefd....

en:

Zo, die is los:
En ook op de plaats van het relais houden we alleen een bundel draadjes over:
De heren van startservice Zaanstad hadden hert vrij snel voorelkaar. Maandagmiddag konden we de boel alweer ophalen. De koolborstels waren nog goed, de veertjes ook, alleen had er zich voor een kleine 40 jaar vuil opgehoopt in de dynastart.
Samen hebben we de boel donderdagmiddag weer ingebouwd. Het is even prutsen want je kunt er niet altijd even goed bij, maar het is gelukt! Al bij de eerste startpoging slaat de motor weer aan! Zo, die klus is ook weer geklaard!
M'n moeder is een paar dagen langs geweest, en samen hebben we ons bezig gehouden met de gordijnen en de bekleding van de rugleuningen annex bovenbedden.
we beginnen met het nameten van de oude stof en het bedenken van de meest efficiente verdeling over de nieuwe stof.
En de nieuwe stof:
Door het ruitje zijn we wel even bezig om het op de juiste en mooiste manier uit te denken.
Maar dan kunnen we ook aan de gang met de naaimachine:
En flink doorgaan:
Maar het resultaat mag er dan ook wel zijn, dat blijkt wel als we gaan passen in de boot, zoals verderop te zien is.
Ondertussen is ook het nodige denk- en voorwerk verricht om de rugleuningen en tevens bovenbedden te voorzien van een nieuwe zeilbootjesstof. Het voorwerk bestaat uit meten, denken, weer meten, tekenen, knippen, afwerken en meten.....
Nog eens kijken:
en spelden, ookal moet je je daarvoor in allerlei bochten wringen:
Maar als het er dan even opzit ziet het er meteen wel aardig uit:

We hebben alle stof en bekleding weer meegenomen om het niet onnnodig vies te maken bij het schuren en schilderen komende maand. Maar daarna kan het er bijna zo ingemaakt worden.
Soms vraag ik mij af of we een stalen of een houten boot hebben. Als ik kijk hoeveel houtwerk we de laatste tijd heen en weer hebben gesjouwd naar de haven.... Nu hebben we de instap en de klepkastjes van weerszijden van de voordeur mee. Met name de instap was een uitdaging. Daar zaten flinke groeven in. En de schaaf heeft er nog een paar bijgemaakt. Maargoed, zondagmiddag was het mooi weer, en met je gezicht in de zon een plaatje hout schuren is geen straf.
De instap is er echt van opgeknapt. Zo glad als een spiegel en klaar om opnieuw in de lak gezet te worden.
Het enige nadeel van een middagje schuren was dat Jeroen nu in de gaten heeft dat ik goed kan schuren en dus onmiddelijk al het schuurwerk heeft doorgeschoven......
Dus zondagavond opnieuw aan het werk:
Met die oordop ben ik net een alien, maar het werkt prima. Lekker rustig zonder omgevingsgeluid. Ook het schuurapparaat lijkt niet meer te produceren dan een vriendelijk gebrom, totdat je de oordoppen weer afdoet.
De catering is intussen prima in orde. Ik wordt regelmatig voorzien van vers en stuifvrij drinken.
In de folder van de niet nader te noemen bouwmarkt zie ik een prachtige schuurmachine staan. Wanneer we gaan kijken blijkt het ding al uitverkocht. De verkoper is geen licht en bovendien blijkt bij een vergelijkbaar model dat het gebouwd is voor grote mannenhanden, en niet voor dames. Dus verlaten we de bouwmarkt en gaan naar de Gamma (dat zeg ik) om daar eens even rond te kijken.
Kijk, dat is een leuk klein apparaatje. Het ligt goed in de hand, is betaalbaar en ook niet onbelangrijk, voorzien van een stoffilter. Het geheel zit in een mooi plastic koffertje. Dat moet hem worden.
Even later verlaten we de bouwmarkt, gewapend met een mooi nieuw schuurapparaat! Thuisgekomen probeer ik hem natuurlijk meteen uit .... het stuift inderdaad veel minder en het wordt ook mooi glad. Dat is beter!
Ook dinsdagavond mag ik er nog even mee schuren. De klepkasten aan beide zijden zijn nu aan boven en onderkant ook weer mooi glad zodat Jeroen kan gaan lakken.
Vandaag probeerde Jeroen de motor te starten, maar de accu is nu toch te leeg om te starten. Van de week willen we naar de haven gaan en de acculader aansluiten. Daarvoor hebben we een verloopje gekocht van walstroom naar verlengsnoer. Nu eens kijken of dat werkt.
Ondertussen zijn we ook druk aan het kijken naar de mogelijkheden voor een tweede accu. Maar hoe meer mensen je daarover spreekt hoe meer tegenstrijdige oplossingen je krijgt aangedragen. Nog maar eens goed kijken en nadenken voordat we iets gaan aansluiten dus.
Het heeft even geduurd, maar sinds vanmiddag hebben we de stof voor de gordijnen en de rugleuning. Vrijdag komen de hulptroepen om de gordijnen te gaan maken!
Jeroen heeft de bodem van de boot in een nieuw laagje menie gezet. Hoewel het er allemaal nog goed uit zag leek het ons toch wel goed om dat meteen maar even bij te werken nu we toch de vloer eruit hadden liggen.
Vanwege de carnaval is de levering van de nieuwe bootstoffen vertraagd. We moeten dus nog even wachten totdat we in de weer kunnen met de gordijnen.
In de tussentijd hebben we wel flink gelakt. Onder andere de keukenkastjes en de WC deur zijn voorzien van een nieuw laagje glimmende lak. Bij de club-koopavond van Dekker Watersport hebben we onszelf voorzien van een nieuwe voorraad lak, mooie roestvaste schroeven en dergelijke om alles nog mooier te maken.

Ook de bankkasten glimmen je weer tegemoet:
Om het trillen van de vloer tegen te gaan hebben we op de ijzeren spanten het inmiddels overbekende rubberen plakstrookje aangebracht. Hiervan hebben we al aardig wat meters aangebracht in de loop van de tijd. Hierop komen dan de vloerdelen weer te liggen. De vloerdelen hebben we gelakt met een wat stroevere matte lak. Het is tenslotte een vloer, en je wilt niet zomaar onderuit gaan....
Hier zijn de eerste twee delen neergelegd:
en even daarna is de vloer weer compleet:
Met een beetje geweld hebben we nu het opstapje bij de voordeur eruit gehaald om dat flink op te schuren en dan te lakken. het is behoorlijk kaal, maar gelukkig niet zo groot. Verder hebben we het trapje meegenomen voor een opfisbeurt.
Ondertussen halen we ook de elektro-theorie weer wat op en beraden ons op het aanbrengen van een tweede accu en de nodige extra bedrading, stopcontacten en dergelijke. Alles om later wat meer apparatuur aan boord te kunnen gebruiken.
Als het houtwerk verder klaar is gaan we ons expliciet richten op de binnen verlichting, de navigatieverlichting, de scheepstoeter en het aanleggen van de marifoon. kortom, er is nog genoeg te doen!

De vloerluiken zijn gelakt en in de polish gezet. De laatste stukjes rubber zijn erop geplakt en dus kunnen de luiken weer terug.


Afgelopen vrijdag kwam ik bij de stoffenzaak mooie stofstalen tegen. Ik mocht de stalen even lenen zodat we er in de boot naar konden kijken. Er is mooie stof uitgezocht:

Woensdag was het een redelijke dag om het ruim te schilderen. het spetterde wel wat, maar de winterkap houdt alles goed tegen. Het is er echt van opgeknapt:
Om de Websto heteluchtkachel te beschermen tegen de verf is hij mooi ingepakt. Het inspectieluik wordt, zodra het weer gangbaar is, ook in mooi brandweerrood geschilderd.

Al de verf helemaal goed droog is wordt het afplakband weer verwijderd.....zodat er weer een strakke rand tussen de verflagen zit.
Ondertussen hebben we besloten ook de zijkanten van het bed mee te nemen voor een grondige schuur- en lakbehandeling. we hebben inmiddels een grote verzameling houwerk naar huis versleept. Binnenkort kunnen de eerste stukken weer terug naar de boot. Gelakt en wel.
Vandaag heb ik de kou getrotseerd om aan de boot te werken! Goed gekleed met meerdere lagen, gewpaend met handschoenen heb ik het achterruim schoongemaakt. Jeroen kan het schilderen als het wat warmer is. het achterste deel van de motorruimte moet net zo mooi motorruim-grijs worden als het voorste deel. Daarna kunnen de vloerluiken weer terug.
Omdat ik toch al met water in de weer was heb ik meteen een eerste schoonmaaksessie van de kajuitvloer gedaan. Die is er wel van opgeknapt. het is alleen jammer dat er gewoon weer een vloer overheen komt.....

Je ziet ook meteen hoe eenvoudig de banken eigenlijk in elkaar zitten, de kastjes afgedekt met een plank, matras erop en klaar.

Als de vloer helemaal schoon is wordt ze in een nieuw laagje menie gezet. Ondertussen zijn we bezig om de kajuitvloer opnieuw te lakken. Deze hadden we al in etapes mee naar huis genomen. Thuis worden ze eerst afgekrabt, dan geschuurd en vervolgens opnieuw gelakt. De schuur ligt al vol met al dan niet afgelakte delen en vloeren dus wordt het tijd om de keukentafel in te nemen voor de werkzaamheden.

Tussen de bedrijven door hebben we gestudeerd voor het marifoonexamen. Gisteren zijn we naar Alkmaar geweest om daadwerkelijk examen af te leggen. Het was een stuk eenvoudiger dan het vaarbewijs dus het marifooncertificaat is binnen!
Daarnaast hebben we weer wat advertenties gescand en toegevoegd aan de historie!
Ook hebben we contact gelegd met Richard Polly uit Engeland. Hij heeft een Doerak genaamd Cha. Neem ook eens een kijkje op zijn site (www.yachtcha.com)
![]() |
Ondertussen zijn we ook lid geworden van de Doerak Club (zie links). Deze actieve vereniging van Doerak bezitters organiseert ondermeer vaartochten, maar is ook een mooie manier van kennisuitwisseling met andere Doerakvaarders. |
Vandaag ben ik bij de boot geweest om het zwarte achterruim te schuren. Het moet net als het voorste deel van het ruim keurig bootgrijs worden. Daarom vandaag de loszittende verf verwijderd en de rest opgeruwd met de staalborstel. Ook het inspectieluik va de schroef heb ik aangepakt. Het schilderen daarvan kan pas als we weten hoe hij open moet....


Jeroen is druk bezig met het schuren en lakken van diverse glimmende onderdelen zoals het kajuitdeurtje en een stuk vloer. We hebben een deel van de vloer meegenomen. Het is leuk om te zien dat zelfs het houtwerk gemerkt is. Hieruit blijkt weer duidelijk ons bouwnummer, nr 2:
Dit is de plaats waar het vloerluik thuishoort:
Hier is duidelijk te zien dat een vloerluik niet iets is waar je regelmatig onder kijkt. Er ligt stof en rommel van jaren her. Dat is pas dankbaar schoonmaken. Zelfs met stoffer en blik zie je het al opknappen.
Ik heb meteen maar een nieuw stukje meegenomen:
Het laatste stuk ligt ook los, maar zat klem tussen de tafelpoot en de wand, dus daar moeten we nogeens naar kijken hoe we die eruit krijgen.
Bij het uitsoppen en verven van het motorruim was het ons al opgevallen dat de isolatie van het motorruim langzamerhand ook wel aan vernieuwing toe was. Telkens als je het aanraakte brokkelde er fijn schuim af waardoor je mooie schone ruim weer iets minder mooi schoon was.... Op de site van Doerak Tom hadden we al gelezen dat de bouwmarkt mooi nieuw nopjesschuim verkoopt. Maarja, je moet wel eerst het oude schuim eraf weten te peuteren. Niet echt een buitenklusje, dus in de haven kon het niet. Met de auto drie vloerluiken opgehaald en in het 'bouwsel' opgesteld. Eerst eens kijken en proberen. Al snel blijkt dat een mooi 'vrouwenwerkje'.

Met een afbreekmes rustig aan alles loshalen.
Ja, ik wil ook wel op de foto.
Zo! dat is er weer een! Met het schuurapparaat met een grove korrel de laatste restjes verwijderen, en dan is het klaar om het scheppende werk te gaan uitvoeren. Passen, meten, snijden en lijmen.
Eerst passen en meten.

Dan lijmen.....
En klaar:
Nadat de onderkant zo weer in piekfijne staat is gebracht worden de bovenkant en de zijkanten eens goed schoongemaakt. Hele emmers met vuil water komen eraf. Dat is nogeens leuk schoonmaken! Alle losse schroefjes van de metalen zijrand worden aangedraaid en de naadjes worden afgekit.
We hebben ook nog een soort polish voor marmoleum gevonden, dus dat smeren we er van de week ook nog op. Verder lakken we dan de randjes van de buitenste luiken meteen maar even. Daarna kunnen de luiken terug naar de haven.
En omdat deze er zo van zijn opgeknapt nemen we daarna meteen de drie laatste luikjes maar mee......
En omdat je dan zo fijn bij het achterruim kunt.....
Tja, zo gaat het altijd. Met een boot kun je je hele vrije tijd wel vullen!
Zo, de luiken zijn teruggebracht. De drie nieuwe luiken zijn mee naar huis. Hier is een foto van het achterste deel van de kuip. De vloer is nu nog zwart maar wordt straks, na het schoonmaken en schuren, ook grijs. De luiken worden ook geisoleerd, schoongemaakt en in de polish gezet. Het afsluitdekstel van het inspectiegat wordt brandweerrood, net als de koppeling, de dop van de koelvloeistof en dergelijke.
Ongeveer twee weken geleden konden we hem ophalen, onze nieuwe blauwe wintertent. Twee weken lang was het geen goed weer (of waren we aan het werk....) en konden we niets doen, tot vanmorgen. Bij het opstaan was het al direct duidelijk dat het weer dit keer wél meewerkt. Snel alles bijelkaar gepakt en op weg naar de boot!
De voorbereidingen verlopen snel. In minder dan geen tijd is de cabrio-kap eraf gehaald en in de auto gestopt. De geheel open doerak schittert in de morgenzon.

We zijn uitgebreid voorzien van instructies door Jelle van Zeilmakerij Dekker. We vouwen dus vol goede moed de tent uit en zetten de tournikets bij het raam vast. Dat gaat soepel. De andere tournikets moeten we zelf gaan aanbrengen. Daartoe zijn we 'gewapend' met een holpijpje, hamer, blokje en een podloodje. Nu maar eens wat aftekenen.
De eerste paar oogjes zijn een waar avontuur. Hoe zullen we het aanpakken. Kun je die puntjes zo door het doek prikken? Moet er geen blokje onder? Hé, een metalen blokje is niet goed voor je holpijpje... Het zijn opstartprobleempjes. Na een paar oogjes hebben we de slag te pakken. André komt helpen en zo gaat het steeds beter.

De boxen naast ons zijn leeg, dus we kunnen de boot steeds draaien. Vanaf de steiger kunnen we er steeds goed bij. Regelmatig komen er mensen langs om een praatje te maken. Erg gezellig allemaal. Na een tijdje hebben we in het clubhuis een kopje koffie gehaald. Dat gaat er wel in. Een warme kop koffie bij het werk in de kou.

Ook vanuit het clubhuis ziet de boot er goed uit.
We draaien verder naar de achterkant. Het weer wordt minder, we bereiden ons voor op de eerste bui voor de wintertent. Kunnen we meteen kijken of het werkt.

Vanaf het dak kan ik de vorderingen goed volgen.
Zo! Dat is klaar. De tent zit erop. Nu met het vlot de boot andersom vastleggen, met de neus naar de wal vastmaken. Als een waardig vlotvaarder weet André het vlot goed in te zetten en ligt de boot snel op zijn plaats.
Ondertussen is het voordeurtje met een nieuw deurrubber ook weer goed afsluitbaar gemaakt zodat we met onze neus naar de kant kunnen liggen en toch goed aan boord kunnen komen.
Het schone motorruim moest nog opgeschilderd. Jeroen heeft dit een keer tussendoor gedaan. Het kost een heel blik verf, een nieuwe kun je altijd van Sinterklaas vragen, maar het knapt er wel erg van op!

Vandaag is het mooi weer, lekker zacht en het regent niet te hard. We hebben bedacht dat het goed is om het motorruim op te schilderen. Vorige week vrijdag zijn we begonnen met het leeghalen en schoonmaken van de ruimen. Maar het bleek toch meer werk dan aanvankelijk gedacht. Op enkele plaatsen laat de oude verf los, dus dat moet er dan af.
Vandaag verder met het ruim. gewapend met een paar staalborstels wordt er medogenloos afgerekend met loszittende verf. Via Dekker watersport hebben we een goede ontvetter gevonden die toch biologisch afbreekbaar is. Het spul stinkt niet, en getuige het vieze water wordt het er wel beter op.

Als doorgewinterde "nerd" is er niets leuker dan lekker werken in je oude goed. Hoe viezer je eruit ziet hoe beter het is.

Na een poosje komt er versterking van Jeroen en de dames. De dames gaan spelen en Jeroen gaat ook aan het werk.

De oude isolatielaag is korrelig en staat stijf van het oude vet, olie en andere motorruim luchtjes, bovendien willen we daaronder ook ververn, dus we hebben het er meteen maar radicaal uit verwijerd. Binnenkort naar de bouwmarkt om een nieuwe laag te kopen. Misschien kan er achter de motor een isolatielaag met aluminium of zo aangebracht worden, daar trekt het vuil niet zo snel in.
De griijze motorruim verf staat klaar, maar voordat je kunt gaan schilderen moet je wel goed schuren en reinigen.
Het is een hoop werk, maar dan heb je ook wel wat.

Jeroen is naar de lezing over het ontstaan van het Noordzeekanaal geweest bij de "ZO". Daar sprak hij een aantal andere clubleden die hem wisten te vertellen dat zowel meneer als mevrouw Krikke nog leven, en in Zaandam wonen.
Via het telefoonboek hebben we ze opgespoord. Gebeld en gevraagd of ze het leuk zouden vinden als we eens langskwamen. Dat vonden ze leuk, dus zijn we er meteen zondag maar heen geweest. Hoewel ze allebei aardig op leftijd zijn vonden ze het toch erg leuk om ons te ontmoeten en te praten over 'hun' Doerak. Ze hadden niet gedacht er ooit nog iets van te horen!
Onmiddelijk werd er geinformeerd daar de staat van de boot en natuurlijk van de motor! Ze vonden het ook leuk om te horen dat de boot nog steeds Crosser heet, en dat hij nu weer bij de ZO hoort.
Na een tijdje kwamen ze vol trots aanlopen met een pentekening van de Crosser. Deze hing op een prominente plek aan de muur.
Uiteraard hebben we ook wat foto's gemaakt.



St Maarten 2006 zal als memorabele datum de geschiedenis in gaan. Met de Crosser rustig in de haven hebben we na weken van stevig studeren examen voor Vaarbewijs 1 gedaan en gehaald!
Trots en tevreden met het resultaat kunnen we van de winter lekker klussen aan boord en volgend voorjaar met een extra zeker gevoel gaan varen, want met het vaarbewijs hebben we veel kennis opgedaan.
In aanvulling op dit resultaat willen we ons ook opgeven voor de cursus marifonie later dit jaar.
's avonds na het werk is er eigenlijk geen tijd om te varen. Wel pakken we allerlei kleine klusjes aan in de boot. We poetsen het motirruim, we poetsen de kajuit, maken de afvoerslang van de keuken opnieuw vast, proberen het gasstel, maken de plank van de kajuit en dergelijke.
Een bootje is een mooi ding om je vrije tijd mee te vullen, er is altijd wel wat te doen.....
Intussen zijn we ook lid geworden van Zeilvereniging "De Onderlinge" in Zaandam. Ze hebben een haven, binnenstalling, een clubgebouw en een eilandje in het Uitgeestermeer. UIt de verhalen van Peter hadden we al begrepen dat de eerste eigenaar van de Crosser ook lid was van de onderlinge. Er zijn ook nog verschillende leden die zich de Crosser en meneer Krikke nog weten te herinneren.
Jeroen heeft een begin gemaakt met het uitsoppen van het motorruim. Stukje bij beetje komen de oorspronkelijke lichte kleuren weer terug.
Het, nog ongepoetste motorruim:
De kleine lekkage bij de motor is ook opgelost. Waarschijnlijk zijn een aantal boutjes bij de onderhoudsbeurt niet helemaal strak genoeg aangedraaid.
Bij onze tocht naar Zaandam durfden we niet door te varen bij de Zaanbrug. Volgens de opgegeven hoogte is de doorvaarhoogte zonder mastje namelijk 2.40m en de Zaanbrug is dat niet. We twijfelden wel over die hoogte, maar waren toch bang dat het niet zou passen.
's Avonds gaan we de hoogte van de boot nameten, we vinden het erg onhandig dat we niet onder de Zaanbrug door kunnen en vertrouwen de hoogtes niet. Meten is weten! Bijna alle opgegeven hoogtes blijken te kloppen, op een na, en dat was nou net diegene waaraan we twijfelden. De hoogte met mast neer blijkt 2.25m te zijn en geen 2.40m. Waarschijnlijk is de nieuwe cabrio-kap wat lager dan zijn voorganger. Dit betekent dat we de Zaanbrug wel onderdoor kunnen!
Voor de winter hebben we een winterkap besteld. Over een paar weken komt de zeilmaker van Dekker Watersport (helaas, geen familie) de Crosser opmeten om hem daarna te voorzien van een mooie blauw winterkap. De cabriokap kunnen we dan daarna laten reinigen en opbergen voor de winter.
Bij het controleren van de 12-volt aansluiting maken we kortsluiting. Daarna weten we precies waar de zekeringen zitten. Het paneeltje is inmiddels verdeeld in drie losste stukjes die met een grote verzameling vage schroefjes op hun plek worden gehouden. Aan de gaatjes is te zien dat er ooit nog meer schroefjes zijn geweest.....
Ook de 12-volts aansluiting zit er niet zo mooi in als we zouden willen. Daarom hebben we alle paneeltjes verwijderd, alle gaatjes gevuld, de plankjes geschuurd en gelakt, voorzien van een sierlijstje en een pianoschanier. Een nnieuwe 12-volts aansluiting gemaakt en alle draadjes weer netjes vastgezet. Zo dat ziet er weer een stuk beter uit.
Nu komt er tijd om aan het lampje boven de tafel te gaan werken, want daar is de fitting totaal verdwenen en is de schakelaar toe aan vervanging!
Deze week hebben we de stuurhut geschuurd en geschilderd. Alles netjes afgeplakt en daarna opnieuw opgezet in creme-wit. Diverse kwastjes groot en klein, meters afplakband en stapels oude kranten, maar het resultaat mag er zijn.



Nu de boot bij ons in Krommenie ligt gaan we eerst eens rondkijken, een beetje poetsen en alle ruimtes verkennen. Bij de eerste vaartochten krijg je pas wat meer gevoel over wat je het best waar kunt opbergen en wat je absoluut nodig hebt. Langzamerhand verschijnen er steeds meer doekjes en poetsmiddelen aan boord. Gevolgd door een verzameling klein gereedschap. Natuurlijk is er ook wat keukeninventaris toegevoegd zodat er ook thee gezet kan worden.
De kuip-banken staan op de lijst voor van de winter. Alle bankjes worden er dan uitgeschroeft en thuis opnieuw geschuurd en gelakt. Vooral de bank van de voorkuip is daar wel aan toe. Achter valt het mee, daar zijn eigenlijk alleen de voorste latjes toe aan een nieuw laagje lak.
Ofschoon we voor een kleine boot als deze geen vaarbewijs nodig hebben leek het ons toch goed om de theorie te bekijken. Maar alleen nalezen is ook weer zo wat, dus leek het ons leuk om dan toch ook maar examen te doen. Vervolgens bleek dat het toch wel lastige theoretische materie is en dat het toch ook wel goed is om op cursus te gaan. En daarom hebben we ons toen aangemeld bij de onderlinge voor de cursus vaarbewijs 1. Inmiddels zijn we al een paar keer op de les geweest en hebben we al het een en ander doorgenomen. Zonder meer nuttig. We zijn benieuwd naar het examen, op 11 november.